ย้อนยุคเพลงดัง ฟังเป็นชุด ขุดมาใส่เว็บ ชุด 3

วันนี้ว่างนั่งหาเพลงมาใส่บล็อกดีกว่า เอาไว้ฟังยามไม่ว่าง เน้นแนวเพลงเก่าๆ ฟังสบายๆ ไม่น่าเบื่อ เน้นเสียงร้องที่เป็นต้นฉบับ ที่เคยเป็นเพลงดังครั้งอดีต สมกับหัวข้อที่บอกว่า ย้อนยุคเพลงดัง มีรายชื่อเพลงดังต่อไปนี้.- 01-คอยเธออยู่ที่เก่า-สายัณห์ สัญญา,02-จับตัวตีตราจอง-แสงสุรีย์ รุ่งโรจน์,03-บ้าเพราะรัก-สุรพล สมบัติเจริญ,04-รักแม่หม้าย-ยอดรัก สลักใจ,05-หนุ่มนาข้าวสาวนาเกลือ-สรเพชร ภิญโญ-น้องนุช ดวงชีวัน,06-เก็บเงินแต่งงาน-เมืองมนต์ สมบัติเจริญ,07-คิดถึง-ศรเพชร ศรสุพรรณ,08-ฉันทนาที่รัก-รักชาติ ศิริชัย,09-รอรักใต้ต้นกระโดน-ดาว บ้านดอน,10-คิดฮอดน้องแดง-ศักดิ์สยาม เพชรชมภู,11-ยิ่งโตยิ่งสวย-รุ่งเพชร แหลมสิงห์,12-ชุมทางเขาชุมทอง-ระพิน ภูไท,13-รักคนชื่อน้อย-เพชร โพธาราม,14-รักแรกพบ-สัญญา พรนารายณ์,15-กอดแก้จน-เสรีย์ รุ่งสว่าง,16-น้ำตาหล่นที่โคราช-แสนสุข แดนดำเนิน,17-บัวหลวงบึงพลาญ-ศรชัย เมฆวิเชียร,18-หนุ่ม น.ป.ข.-สุริยา ฟ้าปทุม,19-ด่วน บ.ข.ส.-สนธิ สมมาตร,20-อยากซิเห็นขาอ่อน-ไวพจน์ เพชรสุพรรณ
หวังว่าคงถูกใจคอเพลงเก่าไปตามๆ กัน ไว้มีเวลาว่างๆ จะจัดทำในชุดต่อไปครับท่าน

ประเทศนี้แค่เห็นไม่เหมือนกันทำไมเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย?

มันเป็นเรื่องธรรมดาที่คนเราจะเห็นอะไรไม่เหมือนกัน พฤติกรรมเช่นนี้ของคนมีมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่พอมองย้อนกลับไปอดีต ก็มองไม่เห็นยุคไหนสมัยไหนที่ผู้คนจะแตกแยกกัน โกรธกัน ได้มากมายเท่าสมัยนี้ เพียงเพราะความเห็นไม่ตรงกัน คุณธรรมอันดีงามที่จะต้องรักและสามัคคีกัน เมตตากัน เห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกัน มันมีน้อยเต็มที พฤติกรรมของคนในชาติที่แสดงออกมา ความรุนแรงต่างๆ นานา ที่ได้พบเห็น เป็นเหตุผลที่สนับสนุนได้ดี ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นไปได้ถึงเพียงนี้ ทั้งๆ ที่บ้านนี้เมืองนี้เป็นเมืองพุทธ

ไม่บังอาจจะมาบอกว่าเป็นเพราะอะไร? แต่ก็จะว่าไปตามที่ตัวเองรู้สึก ย้อนหลังไปเมื่อไม่นานมากนัก เป็นยุคที่เน้นเรื่องวัตถุเป็นใหญ่ หรือเรียกให้เข้าท่าหน่อยก็ว่า เน้นวัตถุนิยม นโยบายที่จะนำพาคนในชาติให้เป็นคนดี มีศีลธรรม หายากเต็มที จิตใจคนถ้าทำให้ห่างธรรมะไปไกลมากเท่าไร ก็นับวันจะยิ่งน่าเป็นห่วง จะค่อยๆ ดุดัน โหดร้าย ไม่เห็นอกเห็นใจคนอื่น

กับรัฐบาลชุดใหม่ที่กำลังจะมาก็ไม่วายที่จะน่าเป็นห่วง ได้ยินตลอดระยะเวลาการหาเสียง จะให้นั่น ให้นี่ ตลอด คิดดูก็แล้วกันสิ่งที่จะทำเป็นอันดับแรกคือให้เงินคน วัตถุนิยมจ๋าเลยทีเดียว เรื่องจะเน้นให้คนมีความรู้ มีคุณธรรม แทบจะไม่ได้ยิน ช่างไม่รู้บ้างเลยว่า ถ้าศีลธรรมไม่กลับมา โลกาก็วินาศ แต่กว่าโลกาจะวินาศ ประเทศชาติของเราก็เป็นจุณไปก่อนแล้ว ก็ได้แต่หวังว่า กระทรวงที่เกี่ยวกับการพัฒนาคนจะมีนโยบายที่ดี และทำเป็นจริงเป็นจัง เพื่อให้คนส่วนมากของประเทศมีศักยภาพในทุกๆ ด้านมากกว่าที่เป็นอยู่

เห็นไม่เหมือนกันก็โกรธกัน เห็นคนเป็นแบบนี้แล้วก็รู้สึกหงุดหงิดนิดๆ คนอื่นเห็นอย่างไรก็ไม่เคยไปว่าเขา แต่เขากลับมากัดเรา และถือเป็นเรื่องใหญ่ เป็นเรื่องคอขาดบาดตาย จะต้องโต้แย้งจะต้องเอาชนะให้ได้ หากมีอำนาจวิเศษก็อยากจะเสกให้คนเช่นนั้นให้เป็นคนรู้จักรับฟังความคิดเห็นของคนอื่น รู้จักอกเขาอกเรา เพื่อประโยชน์แก่ตัวเขาเอง และเพื่อความสงบร่มเย็นของประเทศชาติ แต่เพราะไม่มีอำนาจวิเศษนี่แหละ จึงทำได้แต่ขอฝากความหวังไว้กับผู้มีอำนาจวาสนาที่จะเข้ามานำพาบ้านเมืองนี้ไปข้างหน้า จะทำอะไรยังไงก็ทำไปที่จะไม่ให้คนไทยแตกแยกกันมากกว่านี้ อยากให้มองปัญหานี้เป็นเรื่องใหญ่ ให้รองลงมาจากเรื่องปากท้องก็ได้ แจกเงินเสร็จแล้ว แจกสิ่งของอื่นๆ เสร็จแล้ว ขอร้องเถอะอย่าลืมหันมาพัฒนาจิตใจคนในชาติของคุณด้วย.

รอแล้วได้อะไร? โหวตโนแล้วได้อะไร?

ขอแตะเรื่องการเมืองนิดหนึ่ง เอาพอขำๆ คำถามนี้โผล่ขึ้นมาในใจทีไร โหวตโนแล้วได้อะไร? ก็หาคำตอบที่ดีไม่ได้สักที เทรนอันเป็นวาทะทางการเมืองตอนนี้ คำว่า "โหวตโน" มาแรงจริงๆ คิดดูขนาดเลือกตั้งผ่านพ้นไปแล้ว ยังมีการบอกให้โหวตโนอยู่ไม่ยอมเลิก ก็งงเหมือนกันเลือกตั้งจบแล้วจะโหวตโนกันเรื่องอะไรหรือ?

ด้วยความรู้ทางการเมืองที่มีอยู่น้อยนิด ประกอบกับการติดตามข่าวสารทางเมืองที่ไม่ค่อยปะติดปะต่อ ยอมรับว่าไม่เข้าใจเหตุอันแท้จริงของการรณรงค์ให้โหวตโนเลยจริงๆ แต่ก็คิดบวกเข้าไว้ว่ายังไงเขาก็คงต้องมีเหตุผลที่ดี ในเมื่อมีการโหวตโนมากมาย นั่นก็น่าจะหมายถึงเสียงนั้นเป็น 0 มีเสียงเป็น 0 เยอะ บางครั้งก็เคยเห็นการโต้แย้งกันว่าเสียงของฝ่ายที่มีโอกาสจัดตั้งรัฐบาลนั้นไม่ใช่เสียงข้างมาก เพราะมีโหวตโนเยอะ อะไรทำนองนี้ ความเห็นส่วนตัวนะ เกณฑ์ที่จะเอามาเทียบเคียงว่าใครเสียงข้างมาก ใครเสียงข้างน้อย น่าจะคือเสียงที่กาลงไปตรงช่องไม่โหวตโน ในเมื่อคุณโหวตโน สละสิทธิ์ไม่เลือกใคร ก็ไม่น่าจะไปยุ่งกับการเลือกที่ไม่โหวตโน ถ้ายอมรับกติกากันจริงๆ เสียงมากก็คือมาก น้อยก็คือน้อย เสียงที่สละสิทธ์ก็แยกไว้ต่างหาก ไม่เอามาเป็นตัวตั้งสำหรับการหาว่าใครได้เสียงมากเสียงน้อย เข้าใจแบบนี้ถูกชัวร์ 100 เปอร์เซ็นต์หรือไม่? ไม่แนะใจนะ ย้ำชัดอีกทีก็แล้วกันว่าเป็นความเห็นส่วนตัว

"รอแล้วได้อะไร" เป็นเพลงฮิตติดชาร์ตของนิวและจิ๋ว อย่าเพิ่งหาว่าผมเพี้ยนนะ ที่เอาเพลงเพราะๆ เช่นนั้นมายุ่งกับการเมือง แต่ทุกครั้งผมฟัง แล้วเปลี่ยนคำว่า "รอแล้วได้อะไร?" เป็น "โหวตโนแล้วได้อะไร?" แปลกดี ผมได้คำตอบทุกทีเลย คำตอบของคนอื่นอยู่ที่ไหนไม่ทราบด้วย แต่คำตอบของผมอยู่ในนั้นแหละ.

วางแล้วไป แจ่มนะเนี่ย ลูกเ่ล่นของ Chrome

ตรงช่อง Address ของ Chrome มีลูกเล่นที่น่าสนใจ คือ วางแล้วไป หลายๆ ท่านอาจจะทราบอยู่แล้ว แต่ผมเพิ่งสังเกตุเห็น เห็นปุ๊ปชอบปั๊ป เพราะโดยปกติไม่ว่าเราจะ Copy อะไรก็ตามแล้ววาง วางแล้วก็อยู่เฉยๆ วางแล้วก็คือวางไม่ไปไหนมาไหน ที่พูดอยู่นี่หมายถึง Copy แอดเดรสของหน้าเว็บ ถ้าแอดเดรสที่เราต้องการนั้นไปอยู่ที่คลิปบอร์ดแล้ว ลองไปคลิ๊กขวาตรงช่อง Address ของ Chrome ดูจะมีคำสั่ง วางแล้วไป นั่นหมายถึงพอวางปุ๊ปก็จะไปยังเว็บไซต์นั้นโดยทันที

นอกจากจะมีคำสั่ง วางแล้วไป แล้ว ยังมีคำสั่ง วางแล้วค้นหา นั่นหมายถึงหากการ Copy นั้นไม่ใช่เป็นรูปแบบของแอดเดรสจะมีคำสั่ง วางแล้วค้นหา โผล่ขึ้นมาแทน เมื่อวางปุ๊ปข้อความนั้นก็จะถูกค้นหาด้วย Google โดยทันที เกล็ดเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้บ่งบอกถึงความพิถีพิถันต่อความสนใจของผู้ใช้ของกูเกิล ต้องละเอียดลึกซึ้งกันถึงขนาดนั้นเลยทีเดียว มิน่าใช้เวลาเพียงไม่นานมากนัก กูเกิลก็ครองใจคนได้เกือบทั่วโลก

หวังว่าคงเป็นประโยชน์บ้างนะครับ.

โพสต์แรก

สร้างบล็อกนี้ขึ้นมาเอาไว้เขียนอะไรเรื่อยเปื่อย สัพเพเหระ คิดอะไรได้ อยากบันทึกอะไรก็พิมพ์ไปตามใจปรารถนา เว็บมีเยอะแล้ว ลองมีบล็อกเป็นชิ้นเป็นอันมั้งสักบล็อกก็ดี จริงๆ บล็อกก็พอมีเหมือนกัน แต่ก็ไปเน้นหาเงินหาทองซะเป็นส่วนมาก

บรรดาบล็อก บรรดาเว็บทั้งหลายทั้งปวงที่ทำอยู่ บล็อกนี้ ฟรีสไตล์ เป็นบล็อกเบาสมองที่สุดเลยก็ว่าได้ เพราะไม่มีขอบเขต ไม่จำกัดเนื้อหา ไม่ได้โพกัสไปที่เรื่องใดเรื่องหนึ่งเป็นสำคัญ

ช่วงนี้คนทั้งประเทศกำลังใจจดใจจ่อ เพื่อที่จะคอยชมโฉมหน้าของคณะรัฐมนตรีปู1 หากเปรียบเทียบประเทศไทยเป็นเค้กชิ้นใหญ่ชิ้นหนึ่ง บรรดาพวกนักการเมืองต่างๆ ก็กำลังต่อรองแบ่งสรรปันส่วนกันอยู่ ซึ่งก็เป็นเรื่องธรรดารัฐบาลไหนก็ทำแบบนี้ จุดที่น่าตื่นเต้นก็คงเป็นหลังจากแบ่งกันเสร็จแล้วมากกว่า ก็ต้องคอยดูกันไปว่าจะยี้ไม่ยี้มากน้อยขนาดไหน ทราบมาว่าเจรจาต่อรองกันฝุ่นตลบพอสมควร เริ่มมีความขัดแย้งแย้มๆ ออกมาให้เห็นบ้างจากปากของคนในขบวนการ หวั่นๆ เหมือนกัน เริ่มต้นก็เริ่มจะวุ่นแล้ว ในภายภาคหน้าจะเป็นอย่างไรบ้างก็สุดที่จะคาดเดา

โดยความเห็นส่วนตัวเห็นว่า คนมีสิทธิ์เพื่อที่จะได้ทำงานก็ควรจะได้ทำงาน  เสียงของคนส่วนใหญ่ว่าอย่างไรก็ว่าไปตามนั้น ประเทศนี้คือประเทศประชาธิปไตย ใครมีอำนาจหน้าที่บริหารก็บริหารจัดการไป อะไรที่รับปากกับประชาชนไว้ทำให้ได้ ถ้าทำไม่ได้คำตอบก็ทราบดีอยู่แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้น เริ่มต้นให้ดี ทำท่ามกลางให้ดี และผลก็จะดีเอง แต่้ถ้าเป็นตรงกันข้ามจุดจบก็คงไม่ต่างจากใครบางคนที่แม้แต่แผ่นดินก็แทบจะไม่มีที่ให้อาศัย